Menu

Terug naar het overzicht

03/04/2017

Actief (falend) vermogensbeheer?

Een groot deel van de vermogensbeheerders streeft er naar via een zogenaamd ‘actief’ beheer betere rendementen te halen dan de ‘markt’. Goedkope aandelen opsporen, te dure aandelen verkopen, op tijd in de markt, op tijd uit de markt, enz.

De kans dat dit je als belegger na kost wat oplevert is echter klein, afhankelijk van de bron is de kans dat je een beheerder hebt die het voor jou slechter doet 85% tot zelfs slechts 99%.

Studies uiteenlopend, maar overwegend zeer negatief voor actief beheer

Een verleden jaar gepubliceerde studie van de indexprovider S&P Dow Jones gaf het ontluisterend beeld dat maar liefst 99% van de actief beheerde fondsen op de Amerikaanse markt verkocht in Europa, het slechter deden dan de S&P 500 index zelf over de laatste tien jaar.

Eerdere studies gaven een meer divers, maar slechts iets minder verontrustend beeld met 83% resp. 85% van de fondsen die het slechter deden dan hun referentie-index, met voor internationale aandelen over een kortere periode van vijf jaar (slechts) iets meer dan de helft van de fondsen die slechter presteerden; en op een periode van één jaar had je in groeilanden zowaar iets méér dan de helft kans om een beheerder te hebben die beter wist te presteren dan de markt.

Een academische studie geciteerd in de Financial Times van november 2016 zou zelfs aantonen dat tussen 2002 en 2012 wereldwijde actieve fondsen net iets beter deden de markt, hoewel met slechts beperkte kosten rekening werd gehouden die voor de kleinere particuliere belegger niet realistisch zijn.
Wat er ook van zij, het lijkt ons fair te stellen dat over alle markten heen de kans om bij een actieve beheerder na kost een beter rendement te halen dan de markt, beduidend kleiner is dan één op drie (wellicht zelfs één op vier).

Wat is het alternatief?

De laatste tien jaar, mede onder invloed van negatief cijfermateriaal voor de actieve fondsen, zijn ook voor particuliere beleggers zeer goedkope alternatieven bereikbaar geworden onder de vorm van het zogenaamd passief indexbeleggen.

Reeds langer hielden grotere pensioenfondsen zich typisch minder bezig met het selecteren van de juiste aandelen, maar zochten zij hun rendement in een bepaalde markt aan de hand van de aandelen uit een welbepaalde index.
Dit is een korf van aandelen die op een welbepaalde vaste manier samengesteld wordt, slechts sporadisch van inhoud wijzigt en die een beeld moet geven van de prestatie van een bepaalde beurs of regio. Deze strategie is beduidend goedkoper.

Thans bestaan er tal van mogelijkheden voor de particuliere belegger om eveneens een bepaalde markt of index te volgen, aan een kostprijs die maar een fractie is van die van een actief beheerd fonds op die markt.
Alleen al de jaarlijkse besparing van één tot twee procent aan kosten zal,  zeker in het huidige klimaat van zeer lage rente, na een paar jaar het rendement beduidend positief beïnvloeden.

Wereldwijd wordt van deze passieve investeringsmogelijkheden zo massaal gebruik gemaakt dat de actief beheerde fondsen hun tegoeden fors zagen teruglopen en samen met nieuw geld de toestroom tot indexmatige beleggingen dit jaar tot recordhoogtes bracht.

Wat zijn de gevolgen?

Een positief gevolg van deze beweging is dat veel dure en slecht presterende fondsen zullen verdwijnen. De fondsen die overblijven sleutelen aan hun kostenstructuur.
Momenteel is het voor de particuliere belegger een vaak ondoorzichtig kluwen om de werkelijke kost van het beheer te achterhalen. Ook onder druk van regelgeving zal dit gegeven transparanter worden, hetgeen eveneens voor gevolg zal hebben dat de kosten algemeen zullen dalen.
De toezichthouder van het Verenigd Koninkrijk schreef overigens einde verleden jaar een  nogal vernietigend rapport over de kosten en prestaties van actieve fondsen en formuleerde een aantal voorstellen om wanprestaties en te hoge kosten aan banden te leggen.

Een negatief gevolg kan er in bestaan dat beurskoersen (nog) ver(der) van de economische realiteit kunnen afwijken. De beweging naar indexmatig beleggen is momenteel zeer krachtig. Het gevolg daarvan is dat de aandelen die deel uitmaken van een populaire index, buitensporige waarderingen kunnen krijgen. Dit wordt vaak nog versterkt door het feit dat veel indexen gewogen gemiddelden hanteren aan de hand van de grootte van een bepaald bedrijf op de beurs. Een te grote populariteit van indexbeleggen zal op termijn tot zeer eigenaardige beurskoersen kunnen leiden voor een aantal bedrijven die tot een index behoren. Bedrijven die niet tot een index behoren zullen veel minder gevolgd worden door beursspecialisten, krijgen een veel lager volume, en dus ook hogere kans op grotere schommelingen.

Conclusie?

De trend naar passief beleggen en de toegang hiertoe voor de particuliere belegger valt toe te juichen. Veel fondsen die een ondermaatse prijs/kwaliteit verhouding kennen, zullen verdwijnen. De fondsen die overblijven zullen een veel transparantere en algemeen genomen lichtere kostenstructuur hanteren.
Wie alert is schrijft de actieve fondsenbeheerders niet geheel af. Hoe verder de tendens naar geautomatiseerd passief beleggen zich verder zet, hoe meer kansen er zullen zijn voor de actief beheerders fondsen om terug betere rapporten voor te leggen.


© 2019 Haentjens Accountants & Belastingconsulenten BVBA • BE 0432.680.574 • nieuwsbriefprivacy policydisclaimerbetalingsvoorwaardensitemap
Schrijf in voor onze nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van onze tips en updates voor u en uw zaak.